1مقدمه: حفظ باروری بیماران در معرض درمان های گونادوتوکسیک (به ویژه بیماران سرطان) به عنوان یکی از اولویت های بهداشت باروری در دو دهه ی گذشته مورد توجه فزآینده قرار گرفته است. فریز بافت تخمدان (OTC)[1] به عنوان یک روش نسبتاً جدید اما سریع الانتشار، مزایای مشخصی نسبت به فریز تخمک یا جنین دارد؛ از جمله می توان به مواردی از قبیل امکان انجام فوری بدون نیاز به تحریک تخمدانی، کاربرد در بیمارانی که مورد درمان اورژانسی قرار می گیرند یا در دختران نابالغ و امکان ترمیم هم زمان عملکرد هورمونی پس از پیوند مجدد اشاره کرد. بازنگری های جدید نشان می دهند که بیش از 200 تولد زنده پس از پیوند بافت تخمدان گزارش شده است که نشان دهنده اثربخشی بالینی واقعی این روش می باشد [1,2].
[1] Ovarian Tissue Cryopreservation (OTC)